Gerçek Haberin Kalbini Okuyan Portal

‘Daha yayımlamadığımız o denli hoş müziklerimiz var ki’

0 0

Biri Elazığ’da, başkası Karaman’da, birbirlerinden yüzlerce kilometre uzakta yıllarca müzik yaptılar. Kendilerini kanıtlamak, bir şeyleri başarmak istiyorlardı. Sonra yolları İstanbul’da kesişti. Ve birlikte o denli bir güç oluşturdular ki bir yıldan kısa müddette Türkiye’nin en çok dinlenen isimleri ortasına girdiler. Burak Bulut ve Kurtuluş Kuş’la bir konser sonrası bir ortaya geldik. Bu yıl aldıkları 20’yi aş-
kın altın plağın sevincini yaşıyorlardı. Biz de iki genç müzisyenin mutluluklarına ortak olduk, kıssalarını dinledik. 

Sizi ikili olarak 5-6 aydır tanıyoruz fakat ulaştığınız başarıda geçmişinizin hissesi büyük olsa gerek. O perde gerisinde kalan yıllardan bahsedelim mi?

Burak Bulut: 10 yıl boyunca aralıksız müzik yaptım. Elazığ’da babamın marketinin üst katında kendime bir stüdyo yapmıştım. Ancak kimse beni tanımıyordu. Zira sayısız müzik yapsam da hiçbirini çıkarmıyordum. ‘Acaba gereğince yeterli değil mi’ deyip rafa kaldırıyordum.

Babanın, üst katı stüdyo yapmana müsaade vermesi ne kadar hoş…

Burak Bulut: Babam çok kral bir adam. Müzik yaptığımda beni alır, o vakit 1994 model Şahinimiz vardı, onunla köy köy gezdirirdi. Klip için hoş bir açı yakalayalım diye…

Müzikle nasıl tanıştınız?

Kurtuluş Kuş: Ben müziğin içine doğdum. Babam, dayılarım müzisyendi.

‘OKUMADAN İMZALADIM’

Birinci çaldığın enstrüman neydi?

Kurtuluş Kuş: Daha konuşamazken çöp tenekesini aykırı çevirip darbuka üzere çalıyordum. Müzik yapacağım muhakkaktı fakat diğer işler de yaptım. Gündüz garsonluk yapıyordum, akşam babamın çalıştığı Aksaray’daki bara gidip sabah 4.00’e kadar onunla sahnede oluyordum. Bir arkadaş etrafım oluştu, bir stüdyo kurduk. O devir daima müzik yapıyorum ancak bir türlü istediğim noktaya gelemiyorum. TikTok’a yüklediğim modülle dikkat çekmeyi başardım.

Burak Bulut: Ben bir arkadaşımın gazıyla rap’e başladım, sonrasında bütün arkadaşlarım bana takviye oldu. Ve o arkadaşlarımın hepsiyle şu an birlikte yürüyoruz. Arkadaşlarım beni eleştirmekten çekinmedi. Her keresinde bir daha, bir daha yazdım. Sabah 6.00’da dükkânı açardım, 21.00’e kadar her fırsatta kelam yazardım. O denli bir noktaya geldim ki kulağımda bir melodi duyduğumda başımda sözler uçuyordu.

Bu ortada istekli müezzinlik de yapıyorsun değil mi?

Burak Bulut: Hocanın gelmediği, hasta olduğu günlerde yapıyordum.

Sizi İstanbul’a gelmeye yapımcınız Tolga Aykut ikna ediyor. Bir kelamıyla çıkıp gelecek kadar kendisine nasıl güvendiniz?

Burak Bulut: ‘Kara Bahtım’ müziğini yaptım, klibini çektim. Daha 4 bin izlenmiş. Tolga Abim şarkıyı dinlemiş, bana ulaştı. “Çok yeteneklisin lakin eksiklerin var” dedi. Ben de “Abi coğrafya kaderdir” diye karşılık verdim. O şöyle dedi: “Gel o vakit yazgısını değiştirelim.” Bu sırada arkadaşlarım ‘İstanbul’a gittin diyelim, ne yiyip içeceksin’ diye kaygılılar. Ben de Tolga Abi’yi aradım. “İlk başta sana borç veririm. Kazandıkça ödersin kardeşim” dedi. Bunu arkadaşlarıma söylediğimde bu kere “Ya başarılı olamazsan, borçlarını ödeyemezsen, daha makus duruma düşme” diye uyardılar. Bu da başıma takıldı, dayanamayıp Tolga Abi’yi yine aradım. “Ya başaramazsam ne olacak” dediğimde “Canın sağ olsun. Ortada bir başarısızlık varsa hepimizin başarısızlığıdır” karşılığını verdi. Ben de çıktım geldim. Tolga Abi bana mesken tuttu, eşyalarımı aldı. Fakat o vakitler çekiniyorum, hiç alışmamışım bu türlü şeylere…

Kurtuluş Kuş: Biz de evvel telefonda konuştuk. COVID-19’a yakalanan bir arkadaşımla temaslı olduğum için kararlaştırdığımız kayıt günü İstanbul’da olamadım. Tolga Abi’yi arayıp söylediğimde “Hiçbir şey senin sıhhatinden değerli olamaz” dedi. O kadar etkilendim ki, sonrasında bana gönderilen 6 sayfalık kontrata okumadan imza attım.

Pekala, birbirinizi birinci gördüğünüzde ne düşündünüz?

Kurtuluş Kuş: Gıcık olduk birbirimize (gülüyor).

Burak Bulut: “Ne kadar havalı, hele bak!” dedim, “Burnundan kıl aldırmıyor.” Sonra davranışlarını izledikçe onu sevmeye başladım. Ofise gidiyorum, birinci sorum: “Kurtuluş nerede?”

Sonra birlikte çalışmaya nasıl başladınız?

Burak Bulut: Tolga Abi “Birlikte müzik yapın” dedi. ‘Sevmedim Deme’ ortaya çıktı. Lakin bu defa de şarkıyı paylaşamadık. Müzik hoş oldu, farkındayız. O bana bakıyor, ben ona. Sonra Tolga Abi’yi çağırdık. O da “Bence bu müziğin hakkı bir arada okumanız” dedi. Çok da hoş oldu.

‘AŞK DİYE BİR ŞEY YOK’

Şöhret sizi nasıl etkiledi?

Burak Bulut: Hayatımda hiçbir şeyi değiştirmedi. Yalnızca çok fazla fotoğraf çekiliyoruz. Hâlâ meskende arkadaşlarımla PlayStation oynuyorum. Hâlâ ayakkabılarımı ardını kırarak giyiyorum.

Kurtuluş Kuş: Değişen bir şey yok. Yalnızca daha çok tanınıyorum ve haddinden fazla fotoğraf çekiliyoruz.  

Burak Bulut: Geçen gün ne yaptık biliyor musun? Acıktık, eski yordam, kızarmış tavuğu aldık, elle parçalayıp arkadaşlarımızla yedik.

Tekrar konutlarda toplu olarak mı yaşıyorsunuz?

Kurtuluş Kuş: Alışılmış… Mutlaka tek başımıza kalamayız. 

Aşk müzikleri yazıyorsunuz. Hayatınızda aşk var mı?

Burak Bulut: Aşk diye bir şey yok. Karşılıklı hürmet var. Karşındakine ne kadar saygılıysan aşkın da
o kadar büyüktür.

Bayanların ilgisi artmıştır ancak…

Kurtuluş Kuş: Çoğalmadı dersem palavra söylemiş olurum. Fakat hepimizin bir yaşanmışlığı var. İçimizde istediğimizi bazen karşımızda bulamıyoruz. O da bizim için hayal kırıklığı oluyor. O hayal kırıklığı da bize müzikler yaptırıyor bence…

Bundan sonrası için maksatlar nedir?

Burak Bulut: Doğu Ekspresi’ni bilir misiniz? Ankara’dan Kars’a durmadan giden bir tren… Biz de Kurtuluş’la öyleyiz. Üstüne koymak, daima daha güzelini yapmak istiyoruz. O denli hoş müziklerimiz var ki yayımlamadığımız…

‘BABAMA YALNIZCA GOL SEVİNCİ YAŞARKEN SARILIRDIM, FENERBAHÇE GOL ATSA DA SARILSAM DİYE DUA EDERDİM’

Aileler başarınızdan mutlu mu?

Burak Bulut: Babam gururlanıyor. Geçenlerde ‘Aferin oğluma’ demiş. Arkadaşları gelip benden bahsettiğinde “Yaptı ya, çabaladı” diyormuş. Alttan alta bir havalanma var yani (gülüyor).

Kurtuluş senin ablan memnun mu?

Kurtuluş Kuş: Ben zati kardeşim ve ablam hayatlarından mutlu olsunlar diye çabalıyorum. Küçük kardeşimin okuması için elimden geleni yapıyorum. Ablamın da inşallah oğlu olacak. Her şey onlar için…

Babanı 3 yıl evvel kaybettin. Seni üstten izlerken ne hissediyordur?

Kurtuluş Kuş: Çok gururlanıyordur. Çocukken babam kahveye giderdi, ben de elinden meblağ, onunla giderdim. Biz konuşmaz, daima bakışırdık. Bende o denli bir baba sevgisi vardı ki, o otururken ayakta durur, gözlerinin içine bakardım. Babam otoriterdi, istediğim vakit gidip sarılamazdım. Yalnızca Fenerbahçe maçından maçına sarılırdım. Dua ederdim, Fenerbahçe gol atsın, sevinmek için babama sarılayım…

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.