Gerçek Haberin Kalbini Okuyan Portal

Damien Comolli’den Abdullah Avcı itirafı: Getirmek istedik, yapamadık

0 3

Bir devir Fenerbahçe’de sportif yöneticilik misyonunu yapan ve istifa eden Damien Comolli, Futbol Arena’nın sorularını yanıtladı. Fransız futbol insanı, Fenerbahçe’yi çok sevdiğini söylerken birçok zorlukla karşılaştığını lisana getirdi.

Damien Comolli’nin röportajı
Fenerbahçe’den bahsedelim. Fenerbahçe’yle 12 Haziran 2018’de kontrat imzaladınız. Daha evvel temas halinde miydiniz?

– Evet, zira seçimden evvel Fenerbahçe başkanlık seçimi kampanyasında çalıştım. Seçim öncesi Ali Koç’la futbol programı üzerine yaklaşık 12 ay çalıştım. Ya da 10 ay. Sanırım Ağustos 2017’de başladık. 3 yahut 4 Haziran 2018’de seçildi ve ben de sonraki gün İstanbul’a geldim. Yani Ali Koç’u seçimlerden iki-üç yıl evvel tanıyordum ve seçimlerden evvel yaklaşık 10 ay onunla çalıştım.

Seçimlerden evvelki 10 ayda ne üzerine çalışıyordunuz?

– Her şey! Kadrosu değerlendiriyorduk, oyun tarzını değerlendiriyorduk. Akademide U15 ve U16’dan üste yanlışsız gelebilecek enteresan oyuncular var mı diye anlamaya çalışıyorduk. Bu nedenle her maçı ve Fenerbahçe genç kadrolarının birçok maçını izlemeye gittik. Ali Koç’un seçimleri kazanması durumunda birinci günden itibaren yahut birinci birkaç ayda hayata geçirebileceğimiz farklı projeler üzerinde çalışıyorduk. Evet, niyet buydu. Geçmişe de bakarak, oyun tarzını belirledik. Fenerbahçe’nin oyun tarzı nasıldı, grup nasıl oynamalıydı? Evet, enteresan bir süreçti.

Fenerbahçe’de her dönem şampiyonluk yarışı konuşulur. Fakat imza attıktan sonra asıl planınız neydi?

– Her şeyden evvel, uzun vadede sürdürülebilir bir kulüp kurmak istedim. Kadrosu gençleştirmek istedim zira Avrupa’nın en yaşlı üçüncü kadrosuna sahiptik. 31 lig ortasında, Avrupa’nın en yaşlı liginde, Avrupa’nın en yaşlı üçüncü ekibine sahiptik. Dürüst olmak gerekirse, bir noktada şampiyonluğu kazanmak istiyordum. Sanırım yaptığımız yanlışlardan biri de Ali Koç’un “ilk sene şampiyon olacağız” demesiydi. Bence biz buna hazır değildik, o buna hazır değildi, ben buna hazır degildim, kadro buna hazır değildi. Ve kulüp bir bütün olarak buna hazır değildi. Sonra bir akademiyle bir arada Türkiye’nin en uygunu ve Avrupa’nın en güzellerinden biri olacak bir genç geliştirme programı kurmak istedim. Bir yüksek performans ortamı ve yıllar içinde daima hale gelecek bir kazanma kültürü inşa etmek istedim. Ve daima çok harcama yapmaya ve 30’lu yaşlarındaki oyuncularla kontrat imzalamaya bir son vermek istedim. Fikir buydu. Ve de düzgün bir oyun tarzına sahip olmak, atağa dönük bir oyun tarzına ve taraftarların yine özdeşleşebileceği bedellere sahip olmak. Zira biliyorsunuz taraftarlarla bir evvelki idare şurası ortasında bir cins kopuş yaşanmıştı. Biz gelmeden evvel, stadyum bazen neredeyse yarı yarıya, hatta büsbütün boştu ve bu bizi nitekim endişelendiriyordu. Taraftarların ilgisini çekecek futbol tarzını tekrar inşa etmek istedik. Artık beni endişelendiren şu; Geçen gün Kayserispor maçını izlediğimde stat yeniden boştu ve taraftarlar idare heyetini protesto ediyordu. Ve bilirsiniz, bir Fenerbahçe taraftarı olarak, zira ben katiyetle bir Fenerbahçe taraftarıyım, stadyumun Ali Koç seçilmeden evvelki boş haline döndüğünü görmek benim için çok sıkıntı.

Bilhassa yaz transfer devri Türkiye’de bir karmaşadır. Tüm taraftarlar yaz aylarında büyük transferler bekler. Birinci transfer devrinizde, yaz aylarında beklediğiniz transferleri yapabildiniz mi?

– Hayır, zira seçimden evvelki 10 ayda şunu düşünerek hazırlandık… Her şeyden evvel, Finansal Fair Play ile ilgili problemler olduğunu biliyorduk fakat ne kadar berbat olduğunu bilmiyorduk. İkincisi, borcun ölçüsü hakkında hiçbir fikrimiz yoktu, hiçbir fikrimiz. Bu 400 milyon, hatta 450-460 milyon üzere bir şeydi; inanılmaz bir ölçüydü. Bunu bilmiyorduk. Yani yaptığımız tüm planlamalar, ki birçok oyuncu izlemiştik, her şey, imzalamayı planladığımız oyuncular, içinde bulunduğumuz finansal kısıtlamalar nedeniyle birçoğunu yapamadık. Size bir örnek vereceğim. Artık Inter forması giyen Lautaro Martinez’i epey başarılı buluyorduk. Onu Avrupa’ya gelmeden çok evvel izlemiştik. Lakin sonra Fenerbahçe’de para olmadığını öğrendiğimizde Arjantin’deki kulübünün istediği parayı karşılamamızın imkânı yoktu. Ve bu epeyce sık başımıza geldi, bu yüzden yaklaşımımızı değiştirmek zorunda kaldık. Stratejimizi değiştirmeliydik. Ve evet, birtakım oyuncular getirdik, bazen getiremedik. İnanılmaz başarılı olabilecek kimi oyuncular vardı, onlara yaklaşamadık dahi.

“BEN ABDULLAH AVCI’YI GETİRMEK İSTEDİM”
O birinci dönemdeki başarısızlığı nasıl tanımlarsınız?

– Farklı sebepler var. Her şeyden evvel tıpkı sebepten ötürü Fenerbahçe şu anda Trabzonspor’dan 10 puan geride ve berbat bir dönem geçiriyor. 2018’de esasen böyleydi. Hiçbir şey değişmedi. Lakin asıl sorunuza dönersem, yaptığımız birinci kusur… Yabancı bir sportif yöneticimiz olmamalıydı. Yani deneyimsiz yeni lider, yabancı spor yöneticisi ve yabancı teknik yönetici üçlüsü işe yaramadı. Bence birinci dönemde deneyimsiz bir lider varken ya sportif yönetici ya da teknik yönetici Türk olmalıydı.

İkisinden biri?

– Evet. Ben Abdullah Avcı’yı getirmek istedim. O Başakşehir’deyken önceliğim buydu. Bunu yapamadık. Ya da kulüp bir Türk sportif yönetici getirmeliydi yabancı bir teknik yönetici tercih ediyorsa. Lakin herkes yeniyken, bilhassa de Türk insanıyla yeni tanışmış bir sportif yönetici ve bir teknik yönetici seçmek bir yanılgıydı. Sonra, bilirsiniz, anlatmaya çalıştık yapıyı. Bir yapımız vardı, bir sportif yöneticimiz vardı. Bir lider vardı, rapor verdiğim lider yardımcısı vardı. Sportif yönetici vardı. Bir antrenör vardı. Ancak bu yapıyı Türkiye’deki kimse anlamadı, Fenerbahçe’dekiler, kulübün icindekiler de bu yapıyı anlamadı ve daha birinci günden bu yapıyı yıkmaya çalıştı. Yani, şu anda neler olduğuna bir bakın. Kulüp şu anda başarısız ve size garanti ederim ki 2018’deki birebir sebeplerden ötürü başarısız. Pek çok farklı şey kelam konusuydu. Ve hudut bozucu şeyler: Mesela Slimani’yi aldık. Herkes onun bir felaket olduğunu söyledi. Lakin Slimani daha sonra Monaco’da oynadı ve artık Lyon’da oynuyor. Ayew’le imzaladık, gereğince uygun olmadığını söylediler. Bir yıl sonra, Swansea ile 18 gol attı ve 11 asist yaptı. Frey’le anlaştık, herkes Frey’in Fenerbahçe’nin gördüğü en berbat oyuncu olduğunu söyledi. Şu anda Belçika’nın en güzel forveti. Birkaç hafta evvel Belçika’daki kulübünün sportif yöneticisiyle görüştüm. Avrupa’daki birçok kulübün onu istediğini söyledi. Biliyorsunuz iste. Ferdi’yle uzun periyodik bir mukavele yaptık. Berke’yle uzun vadeli bir kontrat yaptık. Akademide işleri yoluna koymaya başladık. Mesela Mami yani Muhammed Gümüşkaya, bizim bulduğumuz ve geliştirmeye başladığımız bir oyuncuydu. Vaktimiz olsaydı, bize müsaade verselerdi, bize vakit verselerdi, grup şu anda çok güzel bir Slimani, çok güzel bir Frey yahut hala Brentford’la Premier Lig’de oynayan çok düzgün bir Zanka ile dolu olacaktı. Brentford’un bugün Fenerbahçe’yi yeneceğini garanti edebilirim. Brentford çok yeterli bir grup. Ve Zanka o grupta oynuyor. Ancak Fenerbahçe’de oynayacak kadar âlâ değildi! Yani Ferdi, Berke, Frey, Zanka, Slimani, Ayew ve Vedat’tan oluşan bir karma olacaktı. Ve vaktimiz olsa daha çok Vedat, daha çok Ferdi ve daha çok Berke bulmuş olacaktık. Yani başarısızlık yapıyla ilgili. Bu kulübün nasıl yönetildiğiyle ilgili… Bu kulüp daima kendini imha etme modunda. Temel sorun bu.

– Her gün çok şey oluyordu. Size bir örnek vereceğim. Emre’yi teknik yöneticimiz yapmak istedim. Birkaç ay boyunca, “Emre antrenör olmalı” dedim ve bunu Emre’ye de söyledim. İdare konseyi “hayır” dedi. Ben ayrılıyorum, akabinde Emre’yi teknik yönetici yapıyorlar. Lakin idare konseyine Emre’nin deneyimli bir sportif yöneticiyle çalışırsa Fenerbahçe’de başarılı olacağını söyledim. Ben yahut bir diğeri olabilir. Ben olmak zorunda değildim. Emre, inanılmaz derecede akıllı, inanılmaz derecede tutkulu. O kusursuz bir başkan. Futbolu biliyor, Fenerbahçe’yi seviyor. Şahane bir teknik yönetici olabilir. Lakin tecrübeli bir sportif yönetici ve idare heyeti tarafından desteklenmesi gerekiyor. Bana “Hayır” dediler. Ayrıldım, onu antrenör yaptılar. Bakın artık Başakşehir’de ne kadar âlâ işler yapıyor. Emre’nin inanılmaz yetenekli bir antrenör olacağına inanıyorum. Buna yüzde 100 kaniyim. Yani daima bu türlü olumsuz bir hava… İdare konseyine daima kendimize şunu sormamız gerekiyor dedim: “Dışarıda çok güzel olan oyuncular neden Fenerbahçe’de âlâ değil? Neden Fenerbahçe’den ayrılınca yeniden düzgünler?” Biliyorsunuz, genel olarak Frey, Slimani, Zanka… Yani Zanka Fenerbahçe’den bedelsiz transfer oldu. Brentford’a imza attı, Brentford’da nizamlı oynuyor. Bu nasıl mümkün olabilir? İşin özünde, ne olduğunu biliyorum ve tek bilen de ben değilim. Emre de tıpkı şeyi düşünüyor. Son dönemimde, istifa etmeden, daha doğrusu kulüpten ayrılmadan evvel… Zira neredeyse 10-12 ay evvel istifa etmiştim. Devre ortasından evvel içeride Beşiktaş’la oynadık. Onları 3-1 bir yendik, mahvettik. O maçtan sonra Emre’nin sakatlandığını hatırlıyorum, yanıma gelip “Kimseyi almamalıyız. Sakin kalalım. Çalışmaya devam edelim ve şampiyonluğu kazanacağız” demişti. Onunla büsbütün hemfikirdim. Sonraki maçta Rize’ye gittik, kazandık. Bir sonraki maçta ben ayrılmıştım, Gaziantep’te oynadılar, kazandılar. Bir sonraki maç, Başakşehir’le içeride oynadılar. Maçı İstanbul’da bir arkadaşımın konutunda izlediğimi hâlâ hatırlıyorum. Başakşehir’i alanda mutlaka mahvettiler. Zannediyorum masanın etrafındaki arkadaşlarıma “Fenerbahçe’nin şampiyon olmamasının mümkünatı yok” dedim. Sonra Fenerbahçe içeriden infilak etti. 2018-19’da şampiyonluğa kenetlendiğimizi sahiden hissediyordum. Hakikaten zira en uygun kadroya sahiptik, oyuncular özgüvenliydi. Beşiktaş’a ya da Başakşehir’e karşı oynadığımız üzere yüksek tempoda oynadığımızda, kimsenin bizi durdurmasının yolu, hiçbir yolu yoktu. Mümkün değildi. Lakin o kadar çok şey oluyordu ki, kulübü her gün yönetim etmek neredeyse imkânsızdı. Ve o dönemi yedinci bitirdiler, bu dönem Trabzonspor’un 10 puan gerisindeler. Hakikaten çok yazık.

Geçen yıl The Athletic sitesine Fenerbahçe’de daima bir tıp olumsuz hava olduğunu söylemiştiniz. Başarısızlığın nedeni bu muydu?

– Elbette! Methetmek ve yüreklendirmek yerine, oyuncular içeriden yok ediliyor. Ekibi yüreklendirmek yerine, bir sportif yönetici, daha sonra teknik yönetici ve başkalarının olduğu yapıyı desteklemek yerine, bu yapı yıkılmaya çalışılıyor. Ve bu büsbütün kulübün içinden çıkıyor. Ve kulüpte o kadar yanlış bir işleyiş var ki geçen dönem da mükemmel oyuncuları vardı ve şampiyon olamadılar. Bu yıl yeniden işler yolunda gitmiyor. Düzgün makus bir şeyleri denetim edebildiğimiz vakit, yani 2019-20 döneminde olağanüstü bir grubumuz olduğunu size garanti edebilirim. Gustavo istim üstündeydi. Vedat istim üstündeydi. Emre’yi almıştık. Muhakkak parlak bir gruptuk. Ligi kazanabilirdik. Size garanti verebilirim. Lakin şampiyonluk için huzura gereksiniminiz var. Yapıya gereksiniminiz var, müdahale edilmemesine gereksiniminiz var ve insanların birbirine kenetlenmesine gereksiniminiz var. Fenerbahçe’de, eminim ki artık durum hâlâ böyledir, bunların hiçbiri yok. Sonuç olarak, en yeterli oyunculara, en uygun teknik yöneticiye sahip olabilirsiniz, lakin kulüp kendi kendine çöker. O dönem şampiyon olamamak benim için çok büyük bir hayal kırıklığıydı. Birincisi ayrılmak zorunda kaldım ve ikincisi kulübün şampiyonluğu kazandığını göremedim. Hâlâ çok üzgünüm. Bu beni perişan etti.

25 Şubat 2019’da istifa etmeye karar verdiniz. Neden bir yıl daha devam edip sonra ayrıldınız?

– Zira mukavelem istifam kabul edilmedikçe ayrılmama müsaade vermiyordu. Kulüple konuşamadım, idare şurasındaki kimseyle üç dört ay konuşamadım. Telefonlarımı kimse açmıyordu. Kimse e-postalarıma karşılık vermiyordu. Üç dört ay hiç bilgi alamadım.

“İMZAYI ATTIĞIM İÇİN ASLA PİŞMAN DEĞİLİM”

Yani, 2019’un başlarında…

– Tüm o periyot. Ve şayet ayrılsaydım, kulüp beni dava edebilir ve benden çok para isteyebilirdi. Şöyle düşündüm: Şayet ayrılırsam, bunu gerçek biçimde yapacaktım. 12 aylık ihbar süremi geçirmem gerekiyordu. ‘İstifamı verip ihbar süremi başlatacağım ve umarım daha evvel gitmeme müsaade verirler. Fakat vermezlerse, devam edeceğim, 12 ay kalacağım.’ dedim kendime. Ve ikinci defa hakikaten ayrıldığımda, artık daha fazla dayanamaz hale gelmiştim. Bununla uğraşmak imkânsızdı. Ve Emre’yi alıp, Altay’ı alıp, Vedat’ı alıp, Gustavo’yu alıp inşa etmek için bu kadar çok vakit ve güç harcadığımız grubun bir nevi içeriden atağa uğrayarak çökmesini görmenin hüsranı… Emre ve ben, hatta Ersun Yanal da o ekibin şampiyonluğu kazanacağına inanmıştık. Ne olursa olsun dedim, “isterseniz beni dava edebilirsiniz” lakin ben ayrılıyorum.

Son olarak, Fenerbahçe’ye imza attığınız için hiç pişman oldunuz mu?

– Hayır, asla, asla. Asla da olmayacağım. Ülkeye, kente, insanlara âşık oldum, kulübe aşık oldum. Hâlâ Fenerbahçe Beko’nun oynadığı her EuroLeague maçını izliyorum.

– Alışılmış ki. Bu gece maçı izleyeceğim. Vakit zaman uygun epey futbol ekibini da izliyorum zira birçok vakit birebir anda oynuyoruz. Ancak sonra o futbol beni öldürüyor, ekibin şimdiki üzere oynadığını, stadyumun boş olduğunu ve insanların idare şurasının istifasını istediğini görmek, bu beni öldürüyor. Bu beni hakikaten öldürüyor.

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.