Gerçek Haberin Kalbini Okuyan Portal

Katherine Heigl: ‘Me Too’ hareketiyle gurur duyuyorum

0 0

◊ Sizce ‘Me Too’ hareketiyle birlikte Hollywood ne kadar değişti?
– Bence çok şey değişti. Ancak bu iş bitti manasına gelmiyor natürel ki. Çok değişik bir vakit diliminden geçiyoruz. Bu hareketle sahiden gurur duyuyorum. Bu hareketin yapılmasını sağlamak için ayağa kalkan tüm bayanlarla gurur duyuyorum. Ben çocukken, annem her vakit benimle setteydi ve annem tarafından korunuyordum. Fakat annemin yanımda olması, uygunsuz şeylerin olabileceği durumlar olmadı manasına gelmez. Annem o cins şeylerin o kadar çabuk üstesinden gelirdi ki, asla büyümez ve rahatsız edici boyuta gelmezdi.

◊ Pekala, sizin birebir şahit olduğunuz değişim var mı?
– Son dizim “Firefly Lane”in setinde nitekim yürek burkan ve güç bir tecavüz sahnesi vardı. Netflix sete, ‘yakınlık koordinatörü’ getirmeyi garanti etti. Bu bayanın vazifesi, oyuncuyu korumak, kendini inançta hissetmesini, desteklendiğini hissetmesini sağlamaktı. O sahnede oyuncu rahat hissetmediği hiçbir şeyi yapmak zorunda değildi. Şaşırdım, bu türlü bir şey hiç duymamıştım. İlahım, neden bu evvelden yapılmıyordu? Zira bu sahneler oyuncu için rahatsız edici ve zordur. Kendinizi çok çıplak ve çok korunmasız hissedebilirsiniz. Sonunda rahatımızı ve oyuncuyu ciddiye alıyorlar, oyunculara insan üzere davranıyorlar dedim. Sonunda oyuncu yalnızca senaryoyu canlandıran ve rol yapmak için işe alınan biri muamelesi görmüyordu. O yüzden ‘Me Too’ hareketiyle gurur duyuyorum. Daha yapılacak çok şey olduğundan da eminim. Bence makus adamlar, berbat adam olarak kalacak lakin artık başlarından geçeni söylemeden ya da yapmadan evvel iki sefer düşünecekler.

GÜVENSİZLİK ARKADAŞ OLMAYI ZORLAŞTIRIYOR

◊ Neden Hollywood yakın arkadaşlık kurmanın sıkıntı olduğu bir yer? Rekabet mi, güvensizlik mi? Nedir sebebi size nazaran?
– Bence hepsinin tesiri var. Her şeyden evvel hakikaten rekabetçi bir yer olduğunu söyleyebilirim. Bir diğeri rolü alırsa yahut öbür biri başarılı olursa, sizin başarısız olacağınız üzere bir his var. Annemin bana her vakit söylediği şey, ‘herkese bir dilim pasta vardır’. Rekabete girmene gerek yok. Rolü diğerine kaptırınca, işinin bittiğini düşünmek zorunda değilsin. Lakin bu biçimde hissetmek kolay değil zira doğuştan rekabetçiyiz. Tahminen herkes değil. Bilemiyorum… Ancak benim neslimde hepimiz rolleri almaya çalışır, o direktörle çalışacak rolü elde etmeye çalışırdık. Kazanmak, başarılı olmak istemek insanın tabiatı. Bu yüzden onları rakipten öbür bir şey olarak görmek çok sıkıntı. Setteyken ise durum şöyle. Hepimiz orada çalışıyoruz, sette her şey yolunda fakat o ortamda bile rekabet var. Güvensizlik ve kaygının, arkadaş olmamakta rolü büyük. Bayan arkadaşlıkların klişesi birbirimize fazla güvenmemek. Bu türlü bir kanı var. Bu hakikaten yürek parçalayıcı ve üzücü. Bunun nereden kaynaklandığını bilmiyorum. Geriden bıçaklama, kabalık ve küçümseme, bu yüzden bayanları düşman olarak düşünmeye başlıyorsunuz galiba.

◊ Size birinin güzel arkadaş olduğunu düşündüren nitelikler neler?
– Kalpleri. Kendimi tutmakta zorlanan biriyim. Arkadaşlarıma kendimin her bir kesimini verme eğilimindeyim. Tüm zayıf taraflarımı, endişelerimi ve beni ben yapan her şeyi söyleme eğilimindeyim. Bu yüzden yaralandım da. Okuldan beri arkadaş olduğum, çok sevdiğim bir küme kız arkadaşım var. Bu kızlar, benim hakkımda çok şey biliyorlar lakin bunları bana karşı hiç kullanmadılar. Ardımdan konuşacaklarını hayal bile edemiyorum. En sevdiğim nitelikse espri anlayışı… Gülmeyi seviyorum ve kalbime giden en süratli yol beni güldürmek. Sonra sonsuza kadar seninim.

ANNEM BAŞINDAN BERİ KORUYUCUM OLDU

◊ Arkadaşlarınızın Hollywood dışında olduğunu söylediniz. Tersini düşünenler de var. Tıpkı işi yapan, tıpkı dünyayı bilen beşerlerle vakit geçirmeyi tercih edenler…
– Benim için hakikaten bu türlü, Hollywood’da arkadaşlarım yok. Hollywood’da tanıdıklarım var. Bu yalnızca benim işim. Bu türlü düşünmenin yanlışsız olup olmadığını bilmiyorum. Tahminen işiniz ruhunuza karışıyor, değil mi? Bilmiyorum, tahminen Hollywood’da birkaç arkadaş daha edinmeliyim.

◊ Annenizle aranızda nasıl bir ilgi var?
– Evet, annem ve ben bu bölüme birlikte başladık. Çocuktum, o benim koruyucumdu. Sonra ben büyüdükçe birlikte Los Angeles’a taşındık. Annem bana sahiden bakmaya ve mesleğimi desteklemeye devam etti ve iş bağımız hoş bir iştirake dönüştü. Ben yapabileceklerime odaklandım. Oyunculuk, performans ve yaratıcık. Annem başka tüm işleri halletti. Annem mesleğimi başından beri yönetti ve destekledi. Hala bana tavsiyede bulunuyor, tavsiyesi ve fikri için hala onu ararım ancak projeleri ben seçiyorum. Ne yapmak istediğime karar veren benim. Biraz takviyeye gereksinimim olduğunda devreye giren kişi annem. Bu bahiste çok uygun. (Gülüyor) Annem hakikaten korkutucudur.

HAYVANLAR GAZ ODALARINDA ÖLMEMELİ

◊ Hayvanlara, bilhassa köpeklere çok yardım ediyorsunuz. Nasıl gidiyor yaptığınız çalışmalar?
– Bu soru için teşekkürler. Annem ve ben bu yardımları yapabildiğimiz için nitekim gurur duyuyoruz. Utah’ta “Nuzzles” isminde mahallî bir kümeyle ortak olduk. İnanılmaz işler yapıyorlar. Vakfımız bu salgın sırasında işini kaybeden ve maddi problem çeken ve geçimlerini sağlayamadıkları için hayvanlarını besleyemeyecek olan ailelere üç ton yiyecek sağladı.
Geçen sene sekiz farklı barınakta istenmeyen hayvanlara ötenazi yapmak için gaz odaları kullandıklarını öğrendim. Ölmek için sahiden vahim, ürkütücü ve acı verici bir yol. O gaz odalarını bu ülkeden silmeye kararlıyım. Bu ülkede gaz odalarını dört eyalette hala kullanıyorlar. Bir seri katile bunu yapmıyoruz, bir çocuk tecavüzcüsüne yapmıyoruz, bu insanları bu biçimde öldürmüyoruz, neden temiz hayvanları öldürelim? Doğdukları ve istenmeyen oldukları için mi? Kabul edilemez.

YALNIZ KALMAK İÇİN KENDİME ODA YAPTIM

◊ Üç çocukla pandemiyi nasıl geçirdiniz?
– Epeyce kaotikti… Anne olduğumdan beri birinci sefer tam bir yıl boyunca meskende çocuklarımla birlikte kalabildim. Çocuklarımın ritmini ve belli davranışlarını daha güzel anlamaya başladım. Onları artık daha güzel yönetim ediyorum. Pandeminin birinci 3-4 ayında kızlara özgürlük verdim. Oyunlar oynayabilirsiniz ya da hipnotize robotlar üzere bilgisayarlarınızın başında durabilirsiniz dedim… Sonra bunun akla yatkın olmadığını anlamaya başladım. Meskene daha fazla dahil olmaları gerekiyordu. Lakin sonunda kendime bir sanat stüdyosu inşa etmem gerekti ki yalnız olabileyim, biraz yalnız kalabileyim!

ARADIĞIM HER ŞEY BU KISSADA VARDI

◊ Sizi en son “Firefly Lane”de izledik. Dizinin tıpkı vakitte yapımcılığını üstlendiniz. Proje size nasıl geldi?
– Toronto’da “Suits”i çekiyordum. Son dönemdi ve çekilecek yalnızca birkaç kısmımız kalmıştı. Sonra ne yapacağımdan emin değildim. Yankı uyandıran, beni nitekim duygulandıran ve güldüren, ağlatabilen ve derinden insani hissettiren cinsten bir kıssa aradığımı biliyordum. Senaryo geldi. Aradığım her şey bu öyküde vardı.

 

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.